Je werkt harder dan je ouders. Je bedrijf produceert meer dan ooit. En toch voelt het alsof je achterop raakt. De huur stijgt. De zorgpremie stijgt. De kinderopvang is vol. Hoe kan dat? Dit artikel legt uit waarom groeiende welvaart en een armer gevoel heel goed samen kunnen bestaan — en wat er mis is

De technologie is er. De kennis is er. De rekensommen kloppen. En toch verandert er minder dan je zou verwachten. Zonnepanelen zijn in tien jaar tijd negentig procent goedkoper geworden. Robots nemen in snel tempo steeds meer werk over. Energie uit wind en zon is de goedkoopste vorm en van energie en op sommige momenten

(leestijd 4 minuten) Als een arbeider in 1850 had geweten dat zijn kleinzoon zou concurreren met slimme machines die nooit moe worden en geen loon vragen — had hij dan nog geloofd in de waarde van zijn arbeid? Waarschijnlijk niet. Maar hij kon het niet weten. Want de economische theorie van zijn tijd gaf hem

De opkomst van grootschalige inzetbare humanoïde robots en autonome productiesystemen dwingt ons tot een heroverweging van een van de meest fundamentele onderscheidingen in de economische theorie: die tussen arbeid en kapitaal. Wat begon als een analytisch hulpmiddel in de klassieke economie, en later werd verankerd in neoklassieke productiefuncties en groeimodellen, verliest onder condities van artificiële